Silifke ilçesi Mersin iline baglı Tarsus’tan sonra ikinci büyük ilçedir. Doğusunda Erdemli batısında Gülnar kuzeyinde Mut ilçesi ile güneyide deniz ile kaplı ilçenin merkez nüfusu 1980′de 30 bini bulmazken, 1990′da 60 bine 1997 100 bine dayanmıştı.2000 yılı nüfusuna göre ise 85 bine düşmüştür.2007 yılı tahmninine göre merkezde, 100 bini aşkın nüfus barındırmaktadır. Toplamda ise 290 bine yaklaşmıştır.

Turizm ise ilçe için olmazsa olmazlardandır.Silifke’ye gelipte Silifke Kalesi, Cennet-Cehennem, Astım Mağarası, Uzuncaburç, Hamamlar, Ayetekla, Tokmar Kalesi, Liman Kalesi ve denizi görülmesi gereken başlica yerlerdir. Kurtuluş Savaşı’ndan sonra Mersin ili merkezi (1924 - 1933) olan Silifke, 1933′ten sonra Mersin iline bağlı bir ilçe merkezi hâline getirilmiştir. Ayrıca Silifke’ye eskiden Bizans döneminde Selefkos denildiği için bazı turistler Silifke’ye “Selefkos” derler. Ayrıca Silifke’ye özel birçok yemek vardır. Bunlardan en önemlileri; Yüksük(yüzük)Çorbası, batırık, keşkek’tir. Tatlıları arasında; mekik tatlısı, kerebiç en önemlileridir. Silikfe’de genelde Türkmen göçmenleri olduğu için bazı oyunları Türkmenler için yapılmıştır. Silifkenin en önemli ve ünlü ürünü; yoğurt ve ayrandır. Ama oranın köylülerine ve ağız tadını bilenlere göre en iyi ayran yayık ayranıdır. Silifke´de en son Yörük kollarından kalan Sarıkeçilier bol bulunmaktadır