Demre, Antalya körfezinin batısında Teke Yarımadası’nın güneyinde yer alan bir ilçe olup, doÄŸusunda Finike Ä°lçesi, batısında KaÅŸ Ä°lçesi, güneyinde ise Akdeniz ile sınırdır.

Üç tarafı dağlarla çevrili bulunan ilçenin kurulduğu arazi Demre Çayının getirmiş olduğu verimli alivyonlu topraklardan meydana gelmiştir. Akdeniz ikliminin tipik karakteristik özelliklerinin görüldüğü Demre İlçesinde yazları sıcak ve kurak, kışları ılık ve yağmurlu geçer.

İlçenin toplam olarak yüz ölçümü 47.322 hektar olup, tarım arazisi 5.350 hektar, çayır mera 50 hektar, orman arazisi 31.922 hektar, su yüzeyi 300 hektar, tarım dışı arazi ise 9.600 hektardır.

Myra (Demre) her zaman Likya’nın en önemli ÅŸehirlerinden birisi olarak bilinir. En erken sikkeler M.Ö. 3.yy tarihlenir. Fakat ÅŸehrin en azından M.Ö. 5.yy da kurulduÄŸu tahmin edilmektedir. Roma egemenliÄŸi döneminde Myra geliÅŸmiÅŸ ve zenginleÅŸmiÅŸ ÅŸehirliler sivil projelere cömertçe para yardımında bulunmuÅŸlardır. Sen Pol Roma’ya gitmek için Andriake Limanından hareket etmeden evvel M.S. 6.yy da ÅŸehri ziyaret etmiÅŸtir. Bizans döneminde Myra önemli bir idari ve dini bir merkez olmuÅŸtur. Piskoposluk merkezi de olan Myra’da St. Nicholaus IV. yüzyıl başında Piskopos olarak görev yapmış; halka kendini sevdirmiÅŸ, inancı uÄŸruna çok acılar çekmiÅŸtir. Myra o zamandan sonra hep haç yollu yapılan bir yer olmuÅŸtur. Bu bakımdan Demre Hıristiyan Dünyasının her bakımdan ilgisini çekmiÅŸtir. Her yıl 6 Aralık’ta Noel Baba etkinliklerini yapmak geleneksel hale gelmiÅŸtir. Myra gibi önemli bir ÅŸehirden kalabileceÄŸi beklenen kalıntıların bir çoÄŸunu bugün Demre’de göremiyoruz. Likya’nın en büyük tiyatrosundan kalanlar bugün ayaktadır ve bu aynı zamanda Likya’nın en iyi korunmuÅŸ tiyatrosudur. 29 oturma sırası ve 9-10 bin seyirci kapasiteli tiyatro tepeye yaslanmıştır. Bugün bile bazen festival ve oyunlar için kullanılmaktadır.

Myra metropoli muhtelif tip Likya mezarlarını önemli örneklerini ihtiva etmektedir. Tiyatro doÄŸu ve batı metropoli diye ikiye ayrılmış ve Myra’nın arkasında yükselen kayalık, tepede kurulmuÅŸtur. Kayalar oyularak mezarlar kabartma ve yazılarla süslenmiÅŸtir. BaÅŸka önemli bir kalıntı St.Nicholaus kilisesidir. Kilise bugün 7 m. toprak seviyesinin altındadır. St.Nicholaus kemikleri kilise içindeki mermer bir mezarda bulunuyordu. Fakat bazı kemikler Ä°talyanlar tarafından çalınmış ve Bari’ye kaçırılmıştır. Bir Rus Prensi 1862 yılında Kiliseyi restore ettirmiÅŸ olup, St.Nicholaus Rusya’da çok kutsal sayılmaktadır. Ruslar bir kilise çanı ilave ederek kubbeyi bir ilaç tonozu ile deÄŸiÅŸtirmiÅŸlerdir. Bazı kemikleri bugün Antalya Müzesi’nde teÅŸhir edilmektedir. St.Nicholaus çocukları, gemicilerin ve ağır iÅŸlerde çalışan işçilerin koruyucu azizidir. BilindiÄŸi üzere de bütün Dünya çocuklarının Noel Babasıdır.

İlk defa 1904 yılında Eynihal adıyla köy statüsüne kavuşan Demre; 6 Haziran 1968 yılında 4 köyün birleşmesiyle Belediyelik; 4 Temmuz 1987 günü Kale adıyla ilçe olmuştur. İlçe 2005 yılında Demre adını almıştır.

Ä°lçenin ana gelir kaynağı doÄŸal güzelliklerinden dolayı turizmdir. Turizm dışında 1960′lı yıllarda baÅŸlayan örtü altı sebzecilik ve daha öncesine dayanan narenciye üretimi ilçenin temel geçim kaynaklarıdır. Ekonomik hayat bu iki büyük tarım sektörüne dayanmıştır. Küçük çaplı yerel ihtiyaçlara cevap verecek tarzda atölyeler de tekne imalatı yapılmaktadır.

Ä°lçe tarihi geçmiÅŸi ve coÄŸrafi konumu itibari ile turizm beldesidir. Ä°lçede tarihten kalan Noel Baba Kilisesi, Myra Antik Kenti ve Tiyatrosu, Andreake Antik Kenti, Kaya Mezarları, Simena Antik Kenti turizm için cazibe oluÅŸturmaktadır. Kekova adaları, Batık Kent’in tertemiz denizi ve iklimi ile de beldemiz coÄŸrafi yönden de turizm açısından ÅŸanslı bir yerleÅŸim yeridir, ilçenin bütün bu özelliklerine raÄŸmen turizmden yeterli derecede faydalandığı söylenemez. Bunun sebebi ulaşımın zorluÄŸu, konaklama tesislerinin azlığı, bu yüzden hizmet sektörünün geliÅŸmemesidir.