Silifke ilçesi Mersin iline baglı Tarsus’tan sonra ikinci büyük ilçedir. DoÄŸusunda Erdemli batısında Gülnar kuzeyinde Mut ilçesi ile güneyide deniz ile kaplı ilçenin merkez nüfusu 1980′de 30 bini bulmazken, 1990′da 60 bine 1997 100 bine dayanmıştı.2000 yılı nüfusuna göre ise 85 bine düşmüştür.2007 yılı tahmninine göre merkezde, 100 bini aÅŸkın nüfus barındırmaktadır. Toplamda ise 290 bine yaklaÅŸmıştır.

Turizm ise ilçe için olmazsa olmazlardandır.Silifke’ye gelipte Silifke Kalesi, Cennet-Cehennem, Astım MaÄŸarası, Uzuncaburç, Hamamlar, Ayetekla, Tokmar Kalesi, Liman Kalesi ve denizi görülmesi gereken baÅŸlica yerlerdir. KurtuluÅŸ Savaşı’ndan sonra Mersin ili merkezi (1924 - 1933) olan Silifke, 1933′ten sonra Mersin iline baÄŸlı bir ilçe merkezi hâline getirilmiÅŸtir. Ayrıca Silifke’ye eskiden Bizans döneminde Selefkos denildiÄŸi için bazı turistler Silifke’ye “Selefkos” derler. Ayrıca Silifke’ye özel birçok yemek vardır. Bunlardan en önemlileri; Yüksük(yüzük)Çorbası, batırık, keÅŸkek’tir. Tatlıları arasında; mekik tatlısı, kerebiç en önemlileridir. Silikfe’de genelde Türkmen göçmenleri olduÄŸu için bazı oyunları Türkmenler için yapılmıştır. Silifkenin en önemli ve ünlü ürünü; yoÄŸurt ve ayrandır. Ama oranın köylülerine ve ağız tadını bilenlere göre en iyi ayran yayık ayranıdır. Silifke´de en son Yörük kollarından kalan Sarıkeçilier bol bulunmaktadır